ความจุสายพานลำเลียงของตัวโหลดเรือ: ข้อมูลจำเพาะหลักและการให้คะแนนสำหรับการขนถ่ายวัสดุเทกอง

ความสามารถของสายพานลำเลียงของตัวโหลดเรือจะกำหนดความเร็วในการหมุนของผู้ให้บริการขนส่งสินค้าเทกองที่ท่าเทียบเรือ ผู้ขนส่งปูนซีเมนต์ขนาด 75,000 DWT ที่บรรทุกที่ 1,500 ตัน/ชม. ครอบครองท่าเทียบเรือเป็นเวลาประมาณ 50 ชั่วโมงในการลำเลียงที่มีประสิทธิภาพ ในขณะที่รถตักขนาด 600 ตัน/ชม. จะเก็บเรือลำเดียวกันไว้ที่ท่าเทียบเรือเป็นเวลาประมาณ 125 ชั่วโมง วิศวกรสถานีปลายทางที่ประเมินอุปกรณ์ใหม่จำเป็นต้องมีภาพข้อมูลจำเพาะที่สมบูรณ์ ไม่ใช่แค่ตัวเลขตันต่อชั่วโมงพาดหัวก่อนที่จะตัดสินใจออกแบบตัวโหลด

ความจุสูงสุดเทียบกับปริมาณงานที่ทำสำเร็จ

พิกัดกำลังการผลิตเป็นตันต่อชั่วโมง (t/h) อธิบายอัตราการไหลของมวลสูงสุดตามทฤษฎีที่ตัวโหลดเรือสามารถรองรับได้ภายใต้สภาวะวัสดุที่กำหนด และจะเป็นจุดเริ่มต้นของเอกสารข้อมูลจำเพาะเสมอ

ค่าพิกัดถือว่าวัสดุไหลอิสระที่ความหนาแน่นรวมอ้างอิง ซีเมนต์ที่ 1.25 ตัน/ลบ.ม. มีพฤติกรรมแตกต่างจากปูนเม็ดที่ 1.35 ตัน/ลบ.ม. หรือข้าวสาลีที่ 0.75 ตัน/ลบ.ม. อัตราการไหลตามปริมาตรที่เท่ากันจะสร้างตัวเลขปริมาณงานมวลที่แตกต่างกันสำหรับวัสดุแต่ละชนิด ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมอัตราตัวโหลดที่สร้างขึ้นสำหรับซีเมนต์จึงไม่ถ่ายโอนไปยังการใช้งานเกรนโดยตรง

ปริมาณงานที่ทำได้ยังขึ้นอยู่กับลำดับการฟัก เวลาในการแกว่งของบูม การจัดเรียงฟีดจากคลังสินค้า และทักษะของผู้ปฏิบัติงาน ตัวแปรการปฏิบัติงานเหล่านี้โดยทั่วไปจะลดประสิทธิภาพที่มีประสิทธิผลลงเหลือระหว่าง 65 ถึง 85 เปอร์เซ็นต์ของตัวเลขที่ได้รับการจัดอันดับ

พารามิเตอร์ความจุหลักในทุกเอกสารข้อมูล

พารามิเตอร์สี่ตัวกำหนดความจุของสายพานลำเลียงในเอกสารข้อมูลทางเทคนิคทุกแผ่น และพารามิเตอร์แต่ละตัวจะส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพการผลิตของท่าเทียบเรือและเศรษฐศาสตร์ของท่าเทียบเรือ

• อัตราปริมาณงาน (t/h): ตัวเลขความจุพาดหัวที่ใช้สำหรับการประมาณเวลาโหลดและการคำนวณการแยกชิ้นส่วน
• ความเร็วสายพาน (ม./วินาที): กำหนดอัตราการไหลตามปริมาตรและส่งผลต่อการเกิดฝุ่นและการสึกหรอของสายพาน
• ความกว้างของสายพาน (มม.): จำกัดขนาดก้อนสูงสุดและภาระหน้าตัดที่มั่นคงบนสายพาน
• ชั้นเรือ (DWT): กำหนดขนาดเรือสูงสุดที่ตัวโหลดสามารถให้บริการได้ รวมถึงระยะบูมและระยะฟรีบอร์ด

รถตักดินแบบเคลื่อนย้ายได้ทางรางสำหรับวัสดุเทกอง 300–1500 ตัน/ชม รถตักทางเรือที่เดินทางด้วยรางนี้ผสมผสานกลไกการเคลื่อนที่ สายพานลำเลียงแบบบูม และรางขนถ่ายเข้าไว้ด้วยกัน เพื่อให้ได้ความจุพิกัดที่เหมาะกับผู้ขนส่งสินค้าเทกองขนาด 800–50,000 DWT ทำให้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการวางแผนการผลิตในท่าเทียบเรือ ดูผลิตภัณฑ์ →

การออกแบบสายพานลำเลียงและคุณสมบัติของวัสดุ

การไหลของมวลจริงที่สายพานลำเลียงของตัวโหลดเรือสามารถส่งมอบได้นั้นเป็นผลโดยตรงจากความเร็วของสายพาน ความกว้างของสายพาน และความหนาแน่นรวมของวัสดุที่ลำเลียง

ในที่นี้ Q คือพิกัดความสามารถในหน่วย t/h, A คือพื้นที่หน้าตัดโหลดของวัสดุบนสายพานเป็นตารางเมตร, v คือความเร็วของสายพานเป็น m/s และความหนาแน่นรวมคือความหนาแน่นของวัสดุในหน่วย t/m3 รถตักที่ได้รับการจัดอันดับสำหรับซีเมนต์ที่ 1.25 ตัน/ลบ.ม. จะให้ปริมาณงานมวลลดลงประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ เมื่อจัดการเมล็ดพืชที่ 1.0 ตัน/ลบ.ม. เว้นแต่จะมีการปรับความเร็วของสายพานหรือหน้าตัดที่รับน้ำหนัก

มุมพักผ่อนและขนาดก้อนก็ส่งผลต่อหน้าตัดที่ใช้งานได้จริงเช่นกัน ซีเมนต์ที่ไหลอย่างอิสระสร้างโปรไฟล์ที่มั่นคงซึ่งเติมสายพานให้เท่ากัน ในขณะที่ปูนเม็ดที่มีก้อนหยาบและไม่สม่ำเสมอต้องใช้สายพานที่กว้างขึ้นและความเร็วที่ช้าลงเพื่อป้องกันการหกที่จุดถ่ายโอนและการเปลี่ยนราง

สายพานลำเลียงสำหรับวัสดุเทกองและวัสดุสำเร็จรูป ด้วยกำลังการผลิตตั้งแต่ 10 ถึง 3000 ตัน/ชม. และความกว้างของสายพานตั้งแต่ B400 ถึง B2200 สายพานลำเลียงนี้จัดการกับความเร็วและความกว้างของสายพานที่ต้องแลกซึ่งสำคัญเมื่อต้องจัดการกับผง แกรนูล หรือปูนเม็ดที่เป็นก้อนโดยไม่มีการหกเลอะเทอะ ดูผลิตภัณฑ์ →

วิศวกรเทอร์มินัลสามารถเปรียบเทียบตัวเลือกการกำหนดค่าไดรฟ์และสายพานแบบเต็มได้ใน คู่มือการเพิ่มประสิทธิภาพ TPH ของตัวโหลดเรือบรรทุกเทกอง บนเว็บไซต์นี้ ซึ่งครอบคลุมถึงการแลกเปลี่ยนในทางปฏิบัติระหว่างความเร็ว ความกว้าง และรอบการทำงาน

ความเข้ากันได้ของ DWT และขีดจำกัดการปฏิบัติด้านท่าเทียบเรือ

ความจุปกติของตัวโหลดเรือจะมีความหมายก็ต่อเมื่อเครื่องจักรสามารถเข้าถึงช่องฟักของเรือเป้าหมายได้ทางกายภาพ และครอบคลุมช่วงฟรีบอร์ดเต็มรูปแบบในทุกสภาวะการบรรทุก

รถตักที่มีขนาดสำหรับเรือขนาด Capesize 200,000 DWT จำเป็นต้องมีบูมที่ยาวกว่ามากและมีส่วนโค้งที่กว้างกว่าเครื่องที่ออกแบบมาสำหรับเรือบรรทุกขนาด Handy-Size หรือ Supramax ขนาด 30,000-50,000 DWT ขนาดของฟักก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน โดยฟักที่กว้างช่วยให้สามารถรับน้ำหนักได้อย่างต่อเนื่องตลอดทั้งช่องเปิด ในขณะที่ฟักที่แคบจะทำให้ต้องเปลี่ยนตำแหน่งบูมบ่อยครั้ง และลดปริมาณงานที่มีประสิทธิภาพลง 10 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์

กรณีอ้างอิงมาจาก การติดตั้ง AOTUO ที่ท่าเรือบริสเบน แสดงให้เห็นว่าข้อกำหนดด้านความจุได้รับการตรวจสอบในสภาพท่าเรือจริง ไม่ใช่แค่บนกระดานวาดภาพเท่านั้น

เกณฑ์มาตรฐานความจุในการกำหนดค่าตัวโหลด

โดยทั่วไปพิกัดความจุสูงสุดจะแตกต่างกันไปตามสถาปัตยกรรมของตัวโหลด และการเปรียบเทียบด้านล่างนี้เป็นข้อมูลอ้างอิงโดยย่อสำหรับประเภทอุปกรณ์ที่เลือก

การปราบปรามฝุ่นและการปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมที่ความจุสูง

การบรรทุกที่มีความจุสูงโดยไม่มีการควบคุมฝุ่นอย่างมีประสิทธิภาพจะไม่สามารถทำงานได้ภายใต้ขีดจำกัดการปล่อยมลพิษของท่าเรือสมัยใหม่ ดังนั้นข้อกำหนดด้านความจุจึงต้องได้รับการประเมินร่วมกับรางขนถ่ายและระบบการจัดการฝุ่นแบบจุดถ่ายโอน

ช่องขนถ่ายแบบปิด รางยืดไสลด์ และการเก็บฝุ่นที่จุดถ่ายโอนช่วยให้ตัวโหลดสามารถรักษาปริมาณงานที่ได้รับการจัดอันดับไว้ได้ ในขณะเดียวกันก็รักษาการปล่อยก๊าซที่หลบหนีให้อยู่ภายในเกณฑ์ข้อบังคับท้องถิ่น โครงการอาคารผู้โดยสารในเขตอำนาจศาลที่มีกฎคุณภาพอากาศที่เข้มงวดทำให้การปราบปรามฝุ่นกลายเป็นข้อกำหนดในสัญญามากขึ้นเรื่อยๆ แทนที่จะเป็นทางเลือกเพิ่มเติม

รถตักล้อยางแบบดูดฝุ่นแบบเคลื่อนที่ได้, 200–800 ตัน/ชม ออกแบบมาเพื่อการขนถ่ายเทกองที่มีฝุ่นมาก รถตักแบบฮอปเปอร์แบบเคลื่อนที่นี้มีคุณสมบัติการถ่ายเทอากาศในช่องทางปริมาณมากและทนต่อลม ซึ่งรองรับข้อกำหนดการควบคุมฝุ่นที่เข้มงวด ในขณะที่ยังคงปริมาณงานอยู่ที่ 200–800 ตันต่อชั่วโมงที่เทอร์มินัล ดูผลิตภัณฑ์ →

รถตักถังเก็บฝุ่นแบบเคลื่อนที่ด้วยยางของ AOTUO เป็นตัวอย่างหนึ่งของอุปกรณ์ที่ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมมาโดยเฉพาะเพื่อจัดการกับวัสดุที่มีปริมาณฝุ่นมากในระหว่างการขนย้ายและขนถ่ายโดยมีการควบคุมปริมาณฝุ่น

คำถามที่พบบ่อย

ความสามารถของสายพานลำเลียงสำหรับรถบรรทุกปูนซีเมนต์ที่สมจริงคืออะไร?

ท่าเรือปูนซีเมนต์นำเข้าขนาดกลางที่จัดการเรือขนาด 50,000-80,000 DWT โดยทั่วไปจะติดตั้งตัวโหลดที่อัตรา 1,000-1,600 ตันต่อชั่วโมง ท่าเรือส่งออกขนาดใหญ่ที่ให้บริการเรือบรรทุกขนาด 100,000 DWT โดยทั่วไปจะระบุปริมาณ 2,000-3,000 ตันต่อชั่วโมง เพื่อรักษาเวลาเข้าเทียบท่าและการลดจำนวนเรือให้อยู่ภายในงบประมาณ

ความหนาแน่นของวัสดุเปลี่ยนแปลงพิกัดความจุตัวโหลดของเรืออย่างไร

พิกัดความจุระบุอยู่ที่ความหนาแน่นรวมอ้างอิง เมื่อใช้การไหลตามปริมาตรเดียวกันสำหรับวัสดุที่มีน้ำหนักเบากว่า ปริมาณงานของมวลจะลดลงตามสัดส่วน รถตักขนาด 2,000 ตัน/ชม. สำหรับซีเมนต์ที่ 1.25 ตัน/ลบ.ม. จะเคลื่อนเมล็ดพืชได้ประมาณ 1,600 ตัน/ชม. ที่ 1.0 ตัน/ลบ.ม. เว้นแต่ว่าความเร็วของสายพานหรือหน้าตัดในการบรรทุกจะเพิ่มขึ้น

ความเร็วของสายพานส่งผลต่อความจุพิกัดของตัวโหลดเรือหรือไม่?

ใช่. ความจุของสายพานลำเลียงเป็นสัดส่วนโดยตรงกับความเร็วของสายพานที่โหลดหน้าตัดคงที่ การเพิ่มความเร็วของสายพานจาก 2.5 ม./วินาที เป็น 3.5 ม./วินาที จะเพิ่มการไหลตามปริมาตรถึง 40 เปอร์เซ็นต์ แต่ยังเพิ่มความต้องการกำลังขับ การสึกหรอของสายพาน และการเกิดฝุ่นด้วย ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการเลือกความเร็วจึงทำให้กำลังการผลิตสมดุลกับต้นทุนการดำเนินงานเสมอ

ตัวโหลดเรือควรออกแบบมาสำหรับเรือขนาดใด

ระยะบูม ระยะฟรีบอร์ด และขีดจำกัดการแกว่งของตัวโหลดจะกำหนดเรือสูงสุด ขีดความสามารถ 200,000 DWT ครอบคลุมเรือขนาดใหญ่ ในขณะที่การออกแบบ 50,000 DWT ก็เพียงพอแล้วสำหรับกองเรือขนาดสะดวกและเรือขนาดใหญ่ เจ้าของท่าเทียบเรือควรออกแบบเรือที่ใหญ่ที่สุดในแผนกองเรือระยะยาว ไม่ใช่เฉพาะรูปแบบการโทรในปัจจุบันเท่านั้น